Ja en dan nog een schip dat daar bij past...

Dufour Sortilège

Onze 31-voeter vonden wij voor dit doel te klein. We gingen op zoek naar een goed zeewaardig schip met iets meer leefruimte. Veel schepen gezien, tot in Marseille toe. Uiteindelijk viel in de zomer van 2002 de keuze op onze Dufour Sortilège. Weliswaar een oud schip, maar al ingericht voor 2 personen en deels al aangepast om een lange reis mee te kunnen maken. Een middenkuiper, praktisch ingedeeld, veel bergruimte en een grote achterhut. Een 75 pk Yanmar nieuwe motor was door de vorige eigenaar ingebouwd, en had pas 60 draaiuren gehad. En, wat wij ook belangrijk vonden, Sortilège is single-handed te varen. Alles is zo aangepast dat voor de stuurman het bedienen van groot-, bezaanzeil en rolfok binnen handbereik is. Gemak dient te mens, of niet soms?

De zomer vakantie van 2002 hebben we er heerlijk mee gezeild en in daarna zijn we met het schip aan de slag gegaan.

Het houten interieur was grijs en roze geverfd, dus voor ons een klus van maanden om een en ander

weer in originele staat terug te brengen!

Sortilège weekend

Via een Engelse Dufour site kwamen we meer te weten over de Dufour Sortilège.  Op onze vragen kregen we ook antwoord van een Sortilège-eigenaar in Nederland. En van het één kwam het ander. Binnen korte tijd, zomaar ineens een Sortilège weekend. Via internet werden de overige 3 in Nederland varende Sortilèges opgetrommeld en werd een ontmoeting gepland. Wat was het gezellig en wat was het leuk om 4 dezelfde schepen te zien, die allemaal toch weer heel anders waren. Gegevens werden uitgewisseld, foto’s gemaakt en specificaties en tekeningen zouden worden gekopieerd. Nog 2 andere schepen vertrekken in 2005 voor een langere reis en wie weet, komen we elkaar onderweg nog weleens tegen.

Weer aan de slag

Maar na deze zomer gingen we toch weer aan de slag. In de winter van 2003  besloten we om toch de keuken op te (laten) hogen, want die was zo laag dat we er allebei rugpijn van kregen; de navigatiehoek is aangepast en de hondekooi is een grote bergkast geworden. Dat alles en een nieuwe vloer in het schip maakt het inmiddels ons schip. Nieuwe verstaging werd gekocht en de masten gecontroleerd.

Pech

Maar dan......een echte tegenvaller.

In 2004 blijkt dat het onderwaterschip behoorlijk nat is. Zelfs na een winter op de kant wordt ‘ie niet droger.

We besluiten om, ondanks dat het een dure grap is, dit aan te pakken. Als het polyester nat blijft tast het de sterkte van het laminaat aan en kan in de toekomst gaan delamineren.

In september 2004 is het onderwaterschip van Sortilège bij Jachtwerf Moverbo geschild. Het droogproces is op het moment van schrijven nog niet voltooid. Maar het ligt in de bedoeling dat het onderwaterschip binnenkort weer wordt opgebouwd met polyester en begin april weer te water gaat.

Inmiddels zijn we met de praktische dingen aan de slag gegaan: uitbesteden van de administratie, mogelijkheden om het huis te verhuren enzovoorts, enzovoorts. En hebben we ruim van te voren onze banen opgezegd.

In de laatste maanden voor vertrek willen we, behalve het  monteren c.q. inbouwen van de zonnepanelen, watermaker en wasmachine, de laatste klussen nog doen. Flink aanpakken nog, want er is zeker nog een A-4 tje met af te handelen punten.

Maar, het eind is in zicht en wat niet af is, kan onderweg nog altijd worden afgemaakt, want we willen niets liever dan de trossen losgooien!

Zoek de verschillen?

Sortilège is bijna klaar met al haar hightech snufjes. Zelfs de racer van de ABN AMRO kon het niet laten om wat van deze techniek te gebruiken om de kans van winnen groter te maken. Om te zorgen dat ze niet nog meer goede ideeën jatten hebben we de kiel uit voorzorg afgedekt.

Een extra dynamo voor het 24 volt-systeem op de motor gezet, wederom met hulp van Jos; Inmarsat C en DSC modem gemonteerd, box-PC'tje weggebouwd, bootvloer pas gemaakt etc. etc. etc. en al ...tig dozen uitgepakt.

Planning

Op 7 juni 2005 om 11.20 uur onder het genot van een kopje koffie besloten wij (ondanks de goede wensen voor een behouden vaart van Rini en Jan van Oud West - tegenwoordig in een nieuwe band: Chelsea Hotel-), om niet op 15 juni te vertrekken.

Er is nog behoorlijk wat te doen en om het "stress-gehalte" te verlagen gaan we een weekje later weg.

Nu nog alleen de windgenerator opnieuw monteren, de wasmachine inbouwen, de watermaker, nog de PC doorkoppelen, vloertje van de bijboot op maat maken, een hele aanhanger (ons 'schuurtje' dat we te leen hebben van Lex) met spullen in de boot sjouwen, giekophouder monteren en de zeilen er nog op en......varen!

Doet me denken aan de naam van een schip in de haven waar we tijdelijk liggen: ........."Laat varen die droom!".