We zaten, aan het einde van onze 7 weekse reis naar Noorwegen en Schotland, in Scheveningen rond een uur of 11 een biertje in de kuip van ons vorige schip te drinken toen onze achterbuurman wakker werd.

Het was een haven tijger die die dag in een 50 voeter woonde en de opmerking maakte: ”zo, jullie zitten vroeg aan het bier“.

Onze melding dat we uit Whitby kwamen en net 2,5 dag op zee hadden gezeten en het hele onweer van de vorige avond op zee hadden meegemaakt ontlokte hem de opmerking:“ Ik ken dat, een nachtje doorhalen, het aankomstdrankje en dan de rest van de dag plat om bij te slapen“.

We reageerden met “Nou nee hoor, we hebben onderweg prima geslapen en gaan zo meteen de stad in“.

Op dat moment hadden we voor ons zelf het idee dat we een bepaalde grens waren over gestoken.

Toen we de volgende dag vroeg vertrokken, begeleidt door een opkomende gouden zon die door de ochtend nevel scheen voelden we de betovering weer die we 7 weken hadden meegemaakt.

Een paar uur later, toen we de Harinvlietsluizen bij Stellendam uitvoeren keken we elkaar aan en konden allebei wel janken.

We wisten dat deze betovering voorlopig voorbij was.

Ook realiseerden we ons dat het nooit meer goed zou komen, we zouden voor altijd verslaafd zijn aan de zee.

Stand van zaken op 20/04/05.

We zijn momenteel druk doende met de voorbereiding.

We hebben gisteravond bij Wim Wielhouwers in Westmaas onze papieren kaarten gecompleteerd incl. de Pacific, Torres strait, Zuid Amerika en de Carribic.Was erg gezellig Wim!

Paula is al werkloos en ik ben dat vanaf 21 april.

Op 22 april stappen we aan boord van de Trintella Mrs. Jones van Mike en Rolien, vrienden van ons. We gaan met ons clubje, WSV. Viking uit Den Bosch een weekje naar Engeland.Uiteraardzijn onze vrienden Hans en Anja van de Fiddlesticks dan ook van de partij.

Daarna begint de harde werkelijkheid weer en gaan we de laatste zaken voor ons huisje regelen.

9 Mei gaat ons schip te water en kunnen we met inpakken, inbouwen, verbouwen etc. Tevens gaan de masten er dan weer op en begint het weer op een echt schip te lijken. 

We zitten nog steeds op schema, maar zullen de 1,5 maand dat we ook overdag de tijd hebben, hard nodig hebben.