Bomenreuzen wiegen langs de kade

Hun takken zwaaien hand na hand na hand

De Kinkerstraat verrijst in het vroege zonlicht

Donker in de huizen aan de overkant

Vijf uur, dinsdagochtend, vijftien juni

Ik hou je vast en laat je nooit meer gaan

De stilte voor de storm maakt mij gelukkig

Wat een dag om stil te blijven staan

        Lantarenpalen schijnen hun toverlicht op straat

        Een kerkklok in de verte die vroeg z'n uren slaat

        En niemand die zich druk maakt

        Over wat er komen gaat

        Je zou haast gaan geloven

        Dat het sprookje nog bestaat

De lichtval schuurt de deining van het water

Bruggen wachten op de eerste stap

Alles lijkt zo rustig en tevreden

't Is nu pas dat ik God een beetje snap

        Lantarenpalen schijnen hun toverlicht op straat

        Een kerkklok in de verte die vroeg z'n uren slaat

        En niemand die zich druk maakt

        Over wat er komen gaat

        Je zou haast gaan geloven

        Dat het sprookje nog bestaat

Vijf uur, dinsdagochtend, vijftien juni

Ik hou je vast en laat je nooit meer gaan

De stilte voor de storm maakt mij gelukkig

Wat een dag om stil te blijven staan

        Lantarenpalen schijnen hun toverlicht op straat

        Een kerkklok in de verte die vroeg z'n uren slaat

        En niemand die zich druk maakt

        Over wat er komen gaat

        Je zou haast gaan geloven

        Dat het sprookje nog bestaat

Tekst: Rini Dobbelaar – Oud West

Geïnspireerd door dit liedje hebben wij besloten op 15 juni te vertrekken.

Bezoek de website van Oud West: voor meer geweldige teksten.