Fuerteventura – Lanzarote

We blijven een aantal dagen voor anker liggen op Fuerteventura in Corralejo. Leuk plaatsje, wel toeristisch, maar het heeft wat. Er is een echte surfersscene, want er staan mega hoge golven als de wind uit Noordelijke richting komt. Prachtig om te zien, hoe er door de golven gesurft wordt! Soms zijn de surfers nog in het water als het al donker is. (Volgens Gijs drijven ze soms ’s ochtends nog rond - sportverdwazing of niet?-)

We besluiten om hier onze voorraad voor de overtocht aan boord te halen, want er zitten een paar grote supermarkten in de stad en het is in ieder geval veel goedkoper dan op Lanzarote.

Als we aan het ‘storen’ zijn gaat de telefoon over, Hubert van Maastricht hebben we aan de telefoon. Hij en zijn vrouw Pina zitten nu op Lanzarote. Na wat heen en weer gebel, hoe we elkaar kunnen ontmoeten, varen wij in de middag af naar Lanzarote. Hubert en Pina staan ons op de kade al op te wachten in Rubicon Marina. Echt geweldig leuk zo’n onverwacht bezoek uit het Brabantse! We brengen een paar beregezellige avonden met elkaar door. 

In de haven liggen de Blaauw, de Misty Moon en de Suwarrow Blues nog. Met drie boten varen we donderdagochtend uit naar La Gomera (San Sebastian). Er staat niet veel wind, dus na een tijdje zetten we onze Truus (halfwinder) weer. We lopen als een trein en gaan af toe 7,5 knoop. Jan van de Suwarrow Blues spreken we 3 keer per dag op de zender. Hij wil onze halfwinder wel ruilen voor een tonijn. ‘ Dan moet ‘ie wel verrektes groot zijn’ vinden we. Niet dus, want we zeilen echt lekker zo. Als het donker wordt halen we Truus eraf, en…. Jawel, we hebben beet. Terwijl we nog alleen op het grootzeil varen, proberen we de vis binnen te halen, Zwaar werk, want zelfs met z’n tweeen valt het tegen. Dan ineens lijkt of er niets meer aan de lijn zit. We halen de lijn verder binnen en hebben toch nog 2 tonijnen aan de haak geslagen. Fantastisch! Onze grote blinker is echter weg, en daar zal dan wel een hele grote aan gezeten hebben. (paste toch niet in de pan is ons steevaste antwoord). Aan Gijs dit keer de eer om de vissen van kant te maken. Geen pretje. Paula maakt ze schoon en legt ze in de koelkast voor de eerstvolgende maaltijd..

We zetten de genua en zeilen lekker door. Wat later gaat het wat harder waaien en zetten we een rifje voor de nacht. Prachtig zeilweer dus. We zien later in de nacht de lichten van Gran Canaria en Tenerife al. Misty Moon vaart boven de eilanden langs en wij gaan samen met de Suwarrow Blues tussen de eilanden door. De volgende dag staat er in de loop van de ochtend een flinke golfslag en de boot rolt behoorlijk.

Motorpech

Om een uur of 11 zetten we de motor bij om wat comfortabeler te varen. We gaan nu zo’n 7,5 knoop over de grond en lopen fantastisch door de golven. Onze ETA zou half 5 zijn, maar helaas…. Met het havenhoofd in zicht, op 3,5 mijl afstand (we hebben net de zeilen eraf omdat we tegen de wind in moeten) houdt onze motor het voor gezien. Over en uit. Vast een verstopte filter zegt Gijs. Paula draait een stukje genua uit en we vallen wat af om te kunnen zeilen. De valwinden bij het eiland zijn fors, soms staat de windmeter op 30 knopen. Gijs gaat naar binnen om een nieuwe filter te pakken, draait het kraantje aan de motor dicht en zet een nieuwe met diesel gevulde filter erop. Kraantje open en starten maar. Hij doet het! Genua ingedraaid en……weer einde oefening, de motor houdt er mee op. Genua uit en ondertussen starten om te ontluchten. Het wordt niks en we roepen de Suwarrow Blues op om te zeggen dat onze motor het niet doet, maar dat we nog wat gaan proberen. Jan biedt aan om ons indien nodig op te halen.Na een half uur ‘klooien’ (door de golfslag is de motorruimte vies van de gemorste diesel en lijkt de kuip wel een schaatsbaan), roepen we de Suwarrow Blues op. Zij gaan even met de havenmeester overleggen en melden ons na een half uur dat ze ons op komen halen. We leggen handdoeken in de kuip en zetten een gereefd grootzeil bij om zo dicht mogelijk naar het eiland te zeilen. We hebben een 60 meter lange lijn klaargelegd voor de sleep. Als we de Suwarrow Blues zien draaien we de genua in. Het is nog een hele toer om dicht bij elkaar te kunnen komen in deze golfslag en de boegspriet van de Suwarrow Blues komt af en toe gevaarlijk dichtbij. Na 5 pogingen lukt het gelukkig en is de lijn over. We halen snel het grootzeil naar beneden en gaan met een traag gangetje gestaag richting haven, waar de havenmeester en personeel al staat om ons op te vangen Voor de ingang van de jachthaven gooien ze de tros los en de havenmeester duwt ons met zijn dinghy naar de kade. Perfect worden we ingeparkeerd tussen 2 schepen in! We zijn er, wel niet om half 5 maar om half 9. Als we een beetje opgeruimd zijn gaan we naar de Suwarrow Blues met een bedankje. En.. wat schetst onze verbazing: de Fiddlesticks ligt ook in de haven! Later op de avond praten we gezellig bij met Hans en Anja. We moeten nog eten en komen om half 12 aan boord en maken een salade en bakken een tonijntje. Heerlijk, en nu slapen!

De volgende ochtend wordt het motoreuvel gelukkig snel verholpen. We hebben vuile diesel en tappen het vuil af. Met een pompje perst Gijs de dieselleiding door en de motor loopt weer als een zonnetje. De haven is vol en we blijven aan de kade liggen.

Tropical storm Delta

We krijgen buren, de Sandettie –ook uit Nederland-.  Als we 3 nachten aan de kade liggen zien we ‘ s ochtends dat er slecht weer op komst is. Tropische storm Delta komt richting Canaries. Om half 10 staat Paula al bij het havenkantoor om te vragen om een plek in de haven. De havenmeester gaat boten verplaatsen en bekijken wat hij kan doen. Om 10.00 uur vertelt hij dat we de haven in kunnen en een box hebben op een prima plek en een box voor onze buren. Helaas hebben zij vandaag met een ander schip een auto gehuurd en zijn ze in de ochtend blijkbaar al op pad gegaan. Via de havenmeester achterhalen we een mobiel nummer maar kunnen ze niet te pakken krijgen. Wat nu? Het giet af en toe pijpestelen en de swell begint al aardig binnen te lopen. Als we gaan verkassen moeten we het nu doen. Hans stelt voor om met 15 man te helpen om ons schip ertussen uit te laten gaan en de Sandetti aan de kade te leggen. Beter zou zijn als we er allebei tussen uit zijn, want er ligt een schip (2 dik) voor ons en een schip achter ons. We hebben met de een 20 centimeter ruimte achter en bij de ander een halve meter. Iedereen kan dan wat ruimer liggen in de swell. We vinden het toch een iets te linke operatie om uit te voeren en er blijft niets anders over dan te blijven liggen. We balen er werkelijk ontzettend van. We zetten extra lijnen op de kant, ook vanaf de Sandetti. We halen onze stootkussens naar de kade kant en zetten alle stootkussen van de Sandettie tussen onze schepen. De masten liggen zo’n 20 cm achter elkaar, dus dat moet goed gaan. De wind is gelukkig van de kade af maar we deinen verschrikkelijk op een neer.

Het waait windkracht 8-9 en de windmeter gaat in windstoten naar 50 knopen en blijft later op 60 knopen hangen (onze meter gaat niet verder!). Het zal toch niet! Dat is niet zomaar een stormpje, maar gaat richting orkaankracht. Hadden we niet geboekt hier, dachten we zo. (We hebben al een staartje van Vince op Porto Santo meegekregen en dat vinden we wel genoeg). Later horen we dat het een tijdje 65 knopen heeft gewaaid. Het water spuit af en toe over de kade en we zijn weer, net als onder zeil, zout en doornat! Maar ja, als dat alles is..... De storm trekt snel langs, wat ook te zien is op de barometer, waarvan het alarm om de zoveel tijd afgaat. Ongevraagd komt de een na de ander hulp aanbieden. Met man en macht wordt er gewerkt om onze boten te behouden. Echt geweldig, al die mensen die ons allemaal (urenlang) geholpen hebben!

De lijnen van de Blaauw en het Engelse schip haken achter ons anker en boegspriet. Anker eraf en in de ankerbak. Thomas van de Butterfly is bang dat z’n boot onze windvaan raakt. Samen met Dave haalt Gijs de vaan eraf en bindt ‘m aan de bezaanmast vast. Onze boegspriet krijgt flinke klappen en komt soms verstrikt te zitten in de lijnen van de andere schepen. Op de lijnen wordt een talie gezet om ze uit de buurt te houden, toch krijgen we nog een lijn over de preekstoel die in 1 klap het RVS oog dat erop zit eraf slaat. We hopen dat de storm snel voorbij is.

De stootkussens tussen ons schip en de Sandettie schieten er af en toe tussen uit. We stoppen ze steeds terug en krijgen van de zeilschool nog een grote skippybal. Als Paula even binnen is ziet ze door het raampje het onderwaterschip van de Sandettie langskomen en geen fenders, Snel naar buiten en de boel heel houden. Helaas klapt de stalen Sandettie 3 keer op ons schip en dat klinkt niet echt prettig! Als om half 7 de bemanning van de Sandettie aankomt zetten krijgen ze van iedereen te horen dat het een slechte zaak is, dat ze er niet waren in zo’n storm, ook wij laten duidelijk weten hoe we erover denken..

De storm neemt langzaam iets af, de windstoten zijn minder hard en we hebben het ergste gehad. We hebben het er allemaal goed afgebracht gelukkig. Vooral voor de Butterfly werd gevreesd dat het schip op de kade kapot zou slaan, want die lag echt op de slechtste plek. Thomas was in ieder geval erg blij met de autobanden die aangedragen werden om zijn schip te beschermen.

Tjalko van de Doordrijver komt op het idee om pizza’s te gaan halen. We zijn allemaal moe en hebben de hele dag niets gegeten, "alleen maar" 11 uur lang hard gewerkt. Die pizza’s komen als een geschenk uit hemel!

We gaan om 24:00 uur, nog niet helemaal gerust naar bed. We deinen nog wel, maar het stelt niets voor met overdag. Zodra we iets horen schieten we ons bed uit. Een erg goede nachtrust wordt het niet.

We praten nog wat na met de bemanning van de Sandettie en later wordt alles al met al goed geregeld. Wat gebeurd is, is gebeurd en we kunnen gelukkig weer normaal met elkaar omgaan.

De volgende dag gaan we een plekje in de haven vragen. De havenmeester beticht onze buren van slecht zeemanschap en ze mogen er niet in. Wij hebben een plek voor 1 dag en moeten dan weer verkassen. We besluiten nog een dag aan de kade te blijven, want we moeten nog uitzoeken wat van wie is (fenders en lijnen), schoon schip maken en ook praten we nog na over de vreemde dag gisteren. En we zijn blij dat de Sortilege het er met weinig schade vanaf gebracht heeft, met dank aan Fiddelsticks, Doordrijver, Schorpioen, Antares, Witte Raaf, Misty Moon, Bess en alle anderen die we vergeten zijn en zeker ook de fantastische hulp van de havenmeester en havenpersoneel.

1. San Sebastian in rustig weer   2. en 3. bevoorraden van het schip  4. John, karakteristiek figuur, die iedere ochtend een half uur op zijn hoofd staat op het strand - zijn meditatie halfuurtje  5. BBQ met de Nederlandse ´bootjesmensen´ 6. Uitzwaaien van de roeiers 7. Uitzicht op de ´Teide op Tenerife 8. BBQ  9. Hans en Anja (Fiddlesticks) vertrekken naar de Kaap Verden

Morgen 11 december is het zover, als weer en wind ons goed gezind zijn, gaan we weer een stukje verder: doel is Sal, één van de eilanden van de Kaap Verden.

Tot de volgende keer ... en vanaf de Sortilege wensen wij jullie alvast een mooie Kerst en een fantastisch 2006!